Transport ADR

Podstawą prawną przewozu towarów niebezpiecznych jest Umowa Europejska dotycząca Międzynarodowego Przewozu Drogowego Towarów Niebezpiecznych, znana jako ADR. To w niej zawarte są klasyfikacje towarów niebezpiecznych, zasady ich oznakowania oraz procedury bezpieczeństwa. Nasz zespół doskonale zna te przepisy i stale śledzi zmiany w prawie, zapewniając naszym klientom pełne zgodność z wymogami prawnymi.

ADR dla środowiska

Wiedza i doświadczenie naszych pracowników pozwala nam skutecznie zarządzać transportem towarów ADR, minimalizując ryzyko wystąpienia trudności czy niebezpieczeństw w trakcie przewozu. Zapewniamy kompleksową obsługę, obejmującą nie tylko wybór odpowiedniego przewoźnika, ale także kompletną dokumentację niezbędną do przewozu towarów niebezpiecznych, w tym m.in. dokumenty przewozowe, instrukcje dla kierowców oraz zaświadczenia ADR.

Wyszkoleni kierowcy

Do transportu towarów niebezpiecznych wymagane jest ukończenie 21 lat, odbycie kursu ADR oraz uzyskanie odpowiedniego zaświadczenia, które jest ważne przez 5 lat z możliwością przedłużenia o kolejne 5 lat.

Wyposażenie kierowcy do przewozu towarów ADR

Każdy kierowca przewożący towary ADR musi być wyposażony w odpowiednie wyposażenie, takie jak dwie gaśnice, klin zabezpieczający pojazd na pochyłej powierzchni, latarkę, kamizelkę odblaskową, okulary ochronne oraz rękawice.

Dokumentacja niezbędna do transportu towarów ADR

Kierowca przewożący towary ADR musi mieć przy sobie dokument przewozowy z wpisanymi danymi dotyczącymi przewożonych towarów, instrukcję pisemną kierowcy oraz zaświadczenie ADR.

Podsumowując, transport towarów niebezpiecznych to obszar wymagający specjalistycznej wiedzy i doświadczenia. Dzięki naszym ekspertom w dziedzinie transportu ADR, możemy zapewnić naszym klientom kompleksową i bezpieczną obsługę, minimalizując ryzyko i zapewniając zgodność z wymogami prawnymi.

Typy ładunków, które wymagają oznaczenia ADR

Materiały wybuchowe - substancje mogące wybuchnąć pod wpływem bodźców zewnętrznych, takie jak gliceryna czy sztuczne ognie.
Gazy - substancje o właściwościach żrących, trujących lub łatwopalnych, np. chlor, butla propan-butan.
Materiały ciekłe zapalne - substancje, które mogą zapalić się w kontakcie z otwartym ogniem, takie jak benzyna czy nafta.
Materiały stałe zapalne - substancje, które mogą się zapalić lub wybuchnąć w określonych warunkach, np. siarka, zapałki, guma.
Materiały samozapalne - substancje, które mogą zapalić się spontanicznie w normalnych warunkach, np. fosfor biały.
Materiały wytwarzające gazy zapalne w kontakcie z wodą - substancje, które mogą reagować z wodą, wytwarzając łatwopalne gazy, np. karbid, sód.
Materiały utleniające - substancje, które zawierają nadmiar tlenu i mogą zwiększać intensywność pożaru, np. nadmanganian potasu.
Materiały trujące - substancje, które mogą powodować śmiertelne zatrucia, np. cyjanek potasu, arszenik.
Materiały zakaźne - substancje, które mogą powodować epidemie lub choroby, np. odpady medyczne.